| ploy's profile*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
January 31 ความรู้สึกกูมันก็ว่างๆแบบนี้แหละเขาลาออกไปแล้ว
กูยัง
ไม่ทันจะรู้จักเลย..
ก็เห็นว่าหายไปนาน
เลยไปถามพี่อีกคนมา
เขาบอกว่า
ลาออกแล้วค่ะ
ช็อคว่ะ
เหลือแต่ความทรงจำ
เหลือแต่ข้อความในบ๊อก
เหลือแต่ภาพที่มันค้างๆอยู่ในหัวกู
ไม่ได้อยากลืม
ไม่อยากให้หายไปด้วยซ้ำ
แต่ว่า
กูจะไม่ได้เจออีกแล้วจริงๆเหรอเนี่ย
มันใจหายว่ะมึง
...
มีน
ที่มึงขอให้กูโชคดีกับความรักอยู่ตลอดเวลา
มันไม่ได้ช่วยอะไรกูเลย
มึงยังโชคดีกว่ากูเยอะ.. January 30 อย่ากดดันกูนั่นเอง จบอย่าตั้งความหวังกับฉัน
เพราะ ฉันจะกลายเป็นคนอื่น
ถ้าชอบสิ่งที่ฉันทำ
อย่าตั้งใจมองดูฉัน
เพราะ นั่นไม่ใช่ตัวฉันจริงๆ
ปล่อยฉันให้อยู่เฉยๆ
ไม่งั้นฉันจะทำตามใจคนอื่น
นั่นไม่ใช่ฉัน
ถ้าเป็นฉัน
ฉันจะทำ
ตามใจตัวเอง.. January 21 กูลืมกูคิดที่จะพูดมาตั้งแต่ปีใหม่แล้ว
ตั้งแต่ผ่านเที่ยงคืน
ตั้งแต่ขึ้นปี49
ถ้าเจอกัน กูจะบอกเขา
ว่า สวัสดีปีใหม่
แต่ว่า
ผ่านไป1อาทิตย์
2อาทิตย์
กูก็ไม่เจอเขา
กูก็เลย
ลืมความคิดนี้ไป
แล้วทีนี้
เมื่อวาน กูเจอเขา
กูไม่ได้สวัสดีปีใหม่
กูลืม
นี่มันจะกลางปีแล้ว
แต่จริงๆก็คือ กูลืม
เราคุยกัน
กูดีใจ
อยู่คนเดียว
เราคุยกัน
หลังจากวันที่22ธันวา
นี่คือครั้งถัดมา
เราคุยกัน
หลังจากกูไม่เจอหน้าเป็นเดือน
แล้วทีนี้
ตอนกูบ๊ายบาย
เขาก็บ๊ายบาย
กูลืมปีใหม่
กูกำลังจะเดินออกจากร้าน
ไม่ได้คิดอะไรเลย
กูดีใจที่ได้เจอ
กูพอใจที่ได้คุย
แต่ว่า
ตอนนั้น
ตอนที่กูมองหน้าเขา
ก่อนจะกลับ
กูยิ้มให้เฉยๆ
เขา
บอกกับกู
ว่า แฮปปี้นิวเยียร์ . . January 13 6/11รู้มั้ย
ทำไมกูรักห้อง11
ไม่มีห้องไหน เป็นแบบห้องนี้
กูก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
พวกมึงต่างกัน
แต่กูก็ว่าต่างแบบที่มันพอดี
ไม่มีห้องไหน
มีน้ำใจให้ลอกข้อสอบกันมากขนาดนี้หรอก
ไม่มีห้องไหน
ร่วมตัวร่วมใจกันโดดเรียนไปเที่ยวแบบห้องนี้หรอก
ถ้ากูรู้สึกว่ารัก
กูก็จะบอกว่ารัก
รู้มั้ย
ทำไมกูรักห้อง11
ก็กูรู้สึก
ว่ากูไม่ได้รัก
อยู่แค่คนเดียว.. January 11 จะเตือนถ้าอยากทำอะไร
ให้รีบทำ
ถ้าอยากพูดอะไร
ให้รีบพูด
ก่อนที่จะไม่ได้ทำ
เพราะไม่มีโอกาส
ถึงตอนนั้น
อยากทำอะไรเท่าไหร่
ก็ทำไม่ได้..
January 06 ลาก่อนฤดูหนาวฉันตื่นขึ้นมา
แล้วก็ นึกถึงเธอ
ฉันว่า
เราคงไม่ได้เจอกันจริงๆ
เฮ้ย เดี๋ยวนะ
เมื่อวาน สรุปแล้ว กุเจอเขาป่าววะ
กุฝันเหรอ
ฉันเปิดปฎิทินดู (หา ต ปตัก ไม่เจอ)
...
ฉัน
ไม่ได้
ฝัน..
เมื่อวาน
ฉันขึ้นไปบนนั้น
จริงๆ..
ฉันเจอเขา
แม่ตะโกนเรียกให้ฉันแต่งตัว
แล้วไปบ้านยายได้แล้ว
ขี้เกียจอาบน้ำว่ะ
ก็เลยวิ่งผ่านน้ำไป 2 3 ที - -''
ไปบ้านยายแล้วเลยไปกรุงเทพเลยนะ
แม่ตะโกนบอก
เอ้า! เวนละ!!
ฉันตะโกนในใจ
ฮือๆ เศร้าเลยกรู เซ็งว่ะ บ๊ายบาย ลาก่อน T-T
เราเดินไปหาอนาคตได้
แต่เราเดินกลับสู่อดีตไม่ได้
ฉันรู้..
ด้วยความหมดหวัง
ฉันจัดของ กินข้าวเช้าเป็นขนมปังปิ้งเย็นๆ
โคดไม่อร่อย
ด้วยความหมดหวัง
ฉัน
เดินออกจากบ้านถือของพะรุงพะรัง
เช้าที่ไม่หนาว
ที่ฉัน
ไม่ชอบ
ฉันปิดประตูบ้าน
ล็อคกุญแจ
แล้ววิ่งขึ้นรถ
...
ลาก่อนนะ
เธอ
ฉันคงคิดถึง
อ้าว แม่ลืมกระเป๋าตัง จ๊าดง่าว!มากแม่
พ่อก็เลยต้องกลับบ้านอีกรอบ
กรูเป็นคนลงไปเอาอีกสิ
"กุมภาอยู่ในเก๊ะแม่อะ เอาให้หน่อย"
..
กรูว่าแล้ว
ฉันเปิดประตูบ้าน
ตอนนั้น
ไม่ใช่ปาฏิหารย์
ไม่มีเสียงกระซิบ
ไม่มีลมพัด
แต่ฉันเอง
ที่อยู่ดีๆ
ก็หันไปมอง
ในกล่องรับจดหมาย
มี จดหมาย..
ฉันหยิบจดหมายออกมาพร้อมกับกระเป๋าตังตุงๆ
จ่าหน้าซอง
ถึงฉัน
ลายมือ
ของเขา
ฉันไม่ลืม..
เป็นความรู้สึก ตื่นเต้นมั้ง
หัวใจเต้นเร็วๆ
หน้าชาๆ
ฉันนั่งอ่านมัน บนรถ
นอกกระจกรถ ฉันผ่านภูเขา
ผ่านบ้าน ผ่านเสาไฟฟ้า ผ่านเนิน
" กุมภา
ไม่เจอกันนาน เลยนะ ดูท่าทาง ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่
ดีใจจังที่เราได้เจอกันอีก ถึงจะไม่ได้คุยอะไรกันก็เถอะ
แต่ก็อาจจะดีแล้วที่เราไม่ได้คุยอะไรกัน บังเอิญดีนะ
ที่เรากลับมาเจอกันที่นี่อีก จริงๆแล้ว คิดถึง..
ก็เลย ขึ้นไปเดินเล่นบนเนินนั้นน่ะ นี่ กำลังมีความสุขใช่มั้ย
ก็ตอนนี้ เป็นหน้าหนาวที่เธอชอบ ชอบที่เท้าเย็นๆใช่มั้ยล่ะ
แม่เธอบอกว่าเธอจะต้องไปบ้านยายแล้ว ก็เลยเขียนจดหมาย
ไว้ให้ ถ้าเธอได้อ่าน ก็ถือว่าสุดยอด!! เพราะว่า นี่เป็นการแอบจดหมาย
ขั้นสุดยอดวิชา ถ้าเธอเจอ
แปลว่า
โลกต้องอยากให้เรากลับมาคืนดีกันแน่เลย
คิดเหมือนกันมั้ย?
คิดถึงเธอนะ กุมภา.."
ฉันหัวเราะ
แล้วก็
แอบร้องไห้เงียบๆ
ตอนที่เราคิดถึงใคร
แปลว่าคนๆนั้นกำลังคิดถึงเราอยู่
ตอนที่ฉันคิดถึงเธอ
เธอก็คิดถึงฉัน
จริงๆ ใช่มั้ย?
ถ้าเรากลับมาคืนดีกันตามที่โลกต้องการ
มันจะดีกว่าที่เป็นมามั้ยนะ
ฉันไม่ใช่น้อยหน่า
แล้วเธอก็ไม่ใช่เจี๊ยบที่จะวิ่งตามรถของฉัน
แล้วเราจะเจอกันได้ยังไง
เบอร์โทรศัพท์ของเธอ ก็เปลี่ยนแล้วนิ่
บ้านของเธอ ที่อยู่คืออะไรล่ะ
ฉันควรจะดีใจดีมั้ย
ถ้าเรารักกัน แต่เรา
ไม่พบกัน..
จดหมาย ของเธอ
ฉันชอบจัง
ยิ่งกว่า สตอเบอรี่อีกนะ
ยิ่งกว่า รถไฟเหาะอีก
ยิ่งกว่า ฤดูหนาว ด้วย
ถ้าฉันคิดว่าฤดูหนาวครั้งหน้า
เรามาเจอกันบนเนินนั้นดีกว่า
เธอ
จะได้ยินฉันมั้ย?
ฤดูหนาวครั้งหน้า
เรามาเจอกัน
บนเนินนั้นนะ..
ฉัน
จะรอ
|
|
|
