| ploy's profile*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
January 29 ป้าจะไปนนท์3ครั้งแล้ว
แม่งจะสร้างหนังไตรภาคเหรอวะ
ครั้งแรกสุด
กุจำได้ ปีใหม่ปีที่แล้ว
กุรอรถเมล์อยู่หน้าเดอะมอล์
ป้าผอมๆหน้าตาน่าสงสารคนนึงเดินมาหากุ และพูดกับกุว่า
หนูๆ ป้าลงรถเมล์ผิด จะไปนนท์ รู้มั้ยว่าขึ้นรถสายอะไร
ขอค่ารถหน่อยได้มั้ย
กุก็คิด(ว่าจะให้ดีมั้ย) แต่แล้วป้าก็พูดต่อมาว่า
นะ คิดซะว่าเป็นของขวัญวันปีใหม่
อืม แม่งพูดมาได้
กุก็เลยฟันธงไปว่า ป้ามาเนียนแน่ๆ
กุบอกไปว่า ไม่มีอ่ะค่ะ
จริงๆเรื่องระหว่างป้าขอทานกับเด็กสาววัยรุ่นคนนึง มันคงจบแบบสวัสดิภาพ ถ้าป้าไม่ทำแบบนี้
ป้ามองหน้ากุด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
"เชี่ย งกชิบหาย" เออะ ละแม่งก็เดินจากกุไปเลย
กุก็เลย พูดตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงธรรมดาพอให้ป้าได้ยินว่า
มึงแหละเหี้ย
กุหยาบคายไปมั้ยวะ?
ครั้งที่สอง ประมาณกลางปีได้
กุเจอมุขเดิมเลย ประโยคเดิม ตอนแรกกุไม่ได้เอะใจอะไร
แต่กุจำได้ ป้าแม่งจะไปนนท์อีกแล้ว กุเลยคุ้นๆ
กุนั่งม้านั่งอยู่ วันนั้น
ป้ามานั่งข้างกุเลย พูดตามสคริป กุก็หันหน้าไปตั้งใจฟัง
จะไปนนท์ต้องขึ้นสายอะไรเหรอ ไม่มีค่ารถเลย ขอตังหน่อยได้มั้ย
กุฟังจบ ก็ตอบป้าด้วยความสุภาพว่า
ครั้งที่แล้ว ป้าก็พูดแบบนี้แหละค่ะ
ป้าเปลี่ยนสีหน้าอีกแล้ว นางอิจฉาจริงๆ มึงไปเล่นละครยังได้เงินเร็วกว่า
ลุกขึ้นเดินจากกุไป ด่ากุอีกแล้ว แต่กุไม่ได้ด่ากลับ
คงเป็นเพราะกุเริ่มเป็นคนดีขึ้นมานิดนึง จังหวะนั้นคงคิดประมาณว่า ช่างแม่งป้าเหอะ
กุลืมป้าไปเลย
จนเมื่อเร็วๆนี้
จากป้าปี49สู่ป้าปี50
มุขแม่งไม่เคยคิดใหม่
ให้กุช่วยคิดยังเจ๋งกว่านี้
ป้าเดินมาหากุอีกแล้ว(กุหน้าตาดูเป็นคนใจดีใช่มั้ยวะ) คราวนี้กุจำป้าได้แล้ว(3ครั้งแล้วแสด)
กุคิดในใจ (กุรออยู่เลย เดินมาสิ) จะไปนนท์อีกแล้ว หาทางไปนนท์มาปีนึงละยังไปไม่ได้อีก
กุยืนอยู่กับเพื่อนตุ๊ก คราวนี้กุสมาธิสั้น กุฟังป้าพูดแค่ว่า หนูรู้มั้ยว่ารถเมล์สายไหนไปนนท์
กุก็ทำหน้านิ่งๆของกุ ละบอกป้าไปว่า หนูจำป้าได้
ป้าไม่เคยยอมแพ้กุ มันตอบกุมาว่า กุก็จำมึงได้
แม่งโกหกแน่ๆ จำกุได้ละยังจากมาเล่นละครไตรภาคกับกุ วอนจริงๆ
กุจำไม่ได้ว่ากุด่าตามหลังไปรึป่าว แต่มันเป็นใครก็ไม่รู้ มาขึ้นมึงกุกับกุ ขึ้นเหี้ยห่าเหวกับกุ
กุด่าไปก็ไม่ผิด กุว่ากุด่าว่ะ -_-' เออ ช่างแม่งป้าเหอะ นิสัยแบบนี้ไม่ควรเกิดเป็นคน
เล่นกับน้ำใจคน ตลกตายนะมึง อีป้า
เออจบ ใครเจออีป้านี้ ลองเล่นดู อย่าทำเป็นเมิน เดินหนี
เพราะมึงจะได้พบวิญญาณการแสดงในตัวป้า
เนี่ย กุกำลังคิดอยู่ว่าครั้งต่อไป กุจะคุยกับป้าว่าอะไรดี
แล้วตกลงไปนนท์นี่สายอะไรวะ
January 24 กุคิดถึงบ้านนนนกุต้องล้างจานเอง
จ่ายค่าน้ำค่าไฟค่าโทรศัพท์ ค่าเนต
กดตังใช้
หาข้าวกิน3มื้อ
คอยปิดไฟทุกดวงก่อนนอน
ล็อคบ้าน
กุไม่มีคนไปรับไปส่ง
ไม่มีคนคอยไปธนาคารให้
ไม่มีคนมาเคาะประตูปลุกในตอนเช้า
ดีใจด้วย
สำหรับคนที่มีแม่มาส่งที่มหาลัย
ดีใจด้วย
สำหรับคนที่กินข้าวเสร็จก็สามารถวางจานไว้ในอ่างล้างจานได้
ดีใจด้วย
สำหรับคนที่ไม่ต้องถูกปลุกด้วยมือถือ
ดีใจด้วย
สำหรับคนที่ได้กินข้าวเย็นอุ่นๆกับครอบครัว
บนโต๊ะกินข้าวในบ้าน
ดีใจด้วย..
เพราะ ไม่มีอะไรมีความสุขมากกว่านั้นแล้ว
January 14 ไม่ต้องร้องไห้ละมึงเห้ย มึงฟังกุนะ
กุว่าไม่ควรเสียใจ
ยิ้มของกุสวยกว่ายิ้มของเขาอีกว่ะ
กุหัวเราะดังกว่าด้วย
กุไม่ทำให้มึงกระวนกระวายเกินเหตุ
กุไม่โกหกมึง
ละก็ไม่ให้ความหวังมึงไปเรื่อยเปื่อย
การกดโทรศัพท์ของกุไม่ใช่แค่การกดเบอร์
กุส่งเมสเซสแบบไม่ใช่หน้าที่
มึงโทหากุได้ตลอดเวลาที่มึงอยากโท
มึงบอกฝันดีกุแบบตรงเวลาได้
กุไม่ทำให้มึงร้องไห้
กุรู้จักมึงมากกว่าเขา
กุเป็นห่วงมึงมากกว่าเขา
กุรักมึงมากกว่าเขา
กุเล่นปิงปองชนะเขาด้วย
คนใจร้ายแบบนั้น
มึงไม่ต้องไปเสียใจ
เพราะมึงมีกุอยู่
January 04 ถึงแล้ว สุวรรณภูมิตอนกุมาลาดกระบังครั้งแรก
สิ่งที่อยู่ในความทรงจำของกุ
คือทุ่งหญ้าโล่ง กับ ท้องฟ้าสีจัด
บ้านนอกมากกก
มีคนบอกแบบนั้น แล้วมันก็จริง
แต่กุก็ชอบมาก (มึงไม่แปลกใจใช่มั้ย)
กุเคยพบกับถนนเส้นนึงที่ไม่มีรถวิ่งผ่านเลย
ข้างทางเป็นทุ่งหญ้า (แม่กุขับหลงนั่นเอง)
แล้วกุก็ชอบ
ตอนกลางคืนเวลากลับบ้านอ่ะ(ช่วงเข้าเชียร์) มองลงมาจากมอเตอเวย์
โคดโล่งเลย
เห็นแค่ป้ายโคสนาแคนนอนอันนึง
แล้วมันก็สวยดี
ถนนเวลากุเดินทางน่ะ
โล่งจนรถตู้เหยียบ120ได้
ที่คณะกุเลี้ยงไก่
เจ๋งป่ะ
อืม
แล้วสุวรรณภูมิก็มา
มันสวยนะ
กุก็ชอบไฟข้างทางแบบ เยอะเห้ๆ(เยอะจริงๆ)ของมัน
(เยอะจริงๆ)
แต่เสาไฟฟ้าก็ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด (เยอะจริงๆ)
คลองตรงสะพานข้างหอเอฟ
ไม่โล่งเหมือนเก่า
สายไฟโคดเยอะ (ถ่ายสตอรี่บอดลำบาก)
รถเริ่มติด
ทุ่งหญ้าโล่งตาของกุ
มีบ้าน
มีตึก
กำลังก่อสร้างกันใหญ่
ถนนสายใหม่พาดผ่าน
รถไฟฟ้ากำลังมา
และหลายๆอย่างก็กำลังตามมา
พอหลายๆอย่างตามมา
ที่นี่ก็จะเปลี่ยน
ทั้งสถานที่
แล้วก็ผู้คน
เช้ดโด้
กุไม่ปลื้มขนาด
ซึ่งกุก็ได้แต่นั่งมองการเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็วนี้จากบนรถตู้
ทำอะไรไม่ได้
สุวรรณภูมิสวยจริง
แต่ลาดกระบังตอนที่ไม่มีสุวรรณภูมิก็สวยเหมือนกัน
อือ..
ลาดกระบังครั้งแรกของกุอยู่ในความทรงจำ
เพราะกุรักความ บ้านนอกมากๆ
ของที่นี่
|
|
|
