ploy's profile*PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    January 31

    กองไฟ





    คืนนั้น
    ที่หนูไปยืนข้างๆพี่

    หน้ากองไฟนั้นน่ะ














    หนูแค่เห็นว่า

    ภาพที่พี่ผิงไฟคนเดียว มันดูเหงาไป
    ก็เลยยืนคุยเป็นเพื่อน


    ถ้าคนอื่นมองมา

    จะได้ดูไม่เหงา




    .



























    หนูจำได้ว่าชนแก้วกับพี่























































    กองไฟวันนั้นน่ะ

    อุ่นจริง

















    ..
















    กุหลาบที่ตายแล้ว











    คุณกำลังอยู่กับดอกกุหลาบ
    ที่ตายไปแล้ว


    ไม่ว่าคุณจะเจ็บปวด
    หรือเห็นว่ามันเคยสวยงามแค่ไหน




    แต่มันก็ได้ตายไปแล้ว





    ไม่มีวันกลับมา











    และไม่เคยรู้สึก











    January 21

    เรารัก






    คนอื่นอาจจะมองกลับไป

    ในช่วงที่ว้าวุ่นเรื่องรักๆ เป็นเรื่องที่ไม่น่าไปเสียเวลาหรือเสียใจ

    อาจจะมองแล้วรู้สึกว่า

    กับคนแบบนี้ เราไปว้าวุ่นให้ทำไม

    แล้วก็ตลกตัวเอง











    แต่เราไม่เป็นนะ













    ไม่ว่าจะใคร

    จะสุข เศร้า หรือสมหวัง
    จะร้องไห้ เสียใจ มากมายแค่ไหน






    จะจบมาดีหรือไม่ดียังไง










    เราไม่เคยเสียใจที่ตอนนั้นรู้สึกอะไรไป

    ถ้าจะย้อนเวลา

    เราก็จะทำแบบเดิม

    อย่างที่ทำๆมา











    สำหรับเรา
    เรามองกลับไป

    เพื่อให้คิดถึง



















    พวกคุณทั้งหลาย

    ที่ทำให้เราเติบโต











    ทั้งรักและไม่รัก


















    ก็ควรขอบคุณ













    January 13

    ผู้ใหญ่ที่เทซอสพริก





    วันนี้ตอนเที่ยง
    กุรอเทซอสพริกต่อจาก คนๆนึง

    ไม่แน่ใจ อาจจะเป็นครูภาคอื่น ผมสั้น ใส่แว่น (นึกถึงฟิลครูแต้วไว้ในใจ)




    กุรอซอสพริกจากเขาอย่างเงียบๆ








    เฟอเดินเข้ามาหากุและพูดว่า

    หมวยกุมีชื่อให้มึงใหม่แล้วนะเว่ย
    ไม่ใช่ ชื่อหมวย หรือ ซิ่ม หรือ พลอย เป็นชื่อใหม่...




    กุกำลังจะหันไปคุยกับเฟอ
    ผู้หญิงที่เหมือนแต้วคนนั้นก็พูดขึ้นมาว่า







    นี่ไม่มีชื่อกันใช่มั้ย ถึงต้องเรียกกัน กุมึง






    กุได้ซอสพริกมาแล้ว และกำลังเทมันใส่ไข่ยัดไส้ กุเทมันอย่างนิ่งๆ
    ได้ยิน แต่ไม่หันไป





    ผู้หญิงคนนั้นเดินมาใกล้ๆ

    และพูดซ้ำว่า


    หะ ว่าไง ไม่มีชื่อกันใช่มั้ยเนี่ย









    กุทำเป็นว่าไม่มีใครพูดอะไร











    และเดินไปหาเฟอไปเล่าให้มันฟัง
















    เขาเป็นใครก็ไม่รู้
    ไม่ใช่อาจารย์กุ



    ถ้าเป็น กุก็อาจจะไม่นับ





    ไม่รู้ว่าเขามีความคิดอะไร ถึงมาพูดแบบนี้

    คุณกำลังพยายามสั่งสอน เด็กคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
    สาขา ภาพยนตร์
    ในสถาบันเทคโน ลาดกระบัง กลางทุ่งนา ที่อยู่กันอย่างดิบเถื่อน


    และอายุ20
    และดื่มเหล้า
    และอยู่ในแวดวงควันบุหรี่
    และสิ่งมัวเมาอื่นๆมากมายที่รายล้อมทุกเช้าเย็น
    เราเหี้ยกันมาก



    คุณไม่ให้เราพูด กู มึง









    ถ้าคุณห้ามไม่ให้เราดื่มเหล้า
    ยังดูมีความคิดมากกว่านี้













    เราไม่ได้พูดกุมึงกับคุณ
    เอาแบบตรงๆ

    คือ เสือกอะไรคะ


    งงค่ะ














    เราบรรลุนิติภาวะแล้ว

    แต่คิดว่า

    อายุไม่ได้ช่วยให้คนเรามีหัวคิดเพิ่มขึ้นตามวันเวลา

    และการพูดเพราะ ก็ไม่ได้สะท้อนอะไรจากภายใน

    (ดูตัวอย่างจากคุณไงคะ)









    คราวหน้า

    ช่วยอย่ายุ่ง


    เพราะนอกจาก นักศึกษาจะไม่หันมาพูดเพราะตามโลกในอุดมคติของคุณแล้ว

    คุณยังโดนด่าแถมท้ายอีกด้วย

    และจะเสียหน้าปล่าว
















    ทิวลิป




     

    ไปงานพืชแห่งชาติอะไรสักอย่าง

    กุเห็นสวนทิวลิปที่กำลังจะตาย

    ในบริเวณนั้นมีพัดลมแอร์หลายตัวพัดความเย็นให้ทิวลิป

    พวกทิวลิปโดนรุมล้อมถ่ายรูปด้วยผู้คนมากมาย

    เพราะเป็นสิ่งที่ถูกใช้โฆษณางานพืชแห่งชาตินี้

     



    กุไม่กล้าถ่ายรูปมัน





    เห็นพัดลมแอร์ปล่อยละอองน้ำ

    ทิวลิปที่กำลังจะตาย

     





    อยากบอกมันว่า

    อย่าไปฝืน