ต้นฤดูหนาว ที่ลานเบียร์ที่ปากช่อง

เรานั่งกันพร้อมหน้าพร้อมตาเลย

นั่งคุยกันตามประสา วัยรุ่นๆ







ถ้านับจากชีวิตฉัน

ก็20ปีแล้ว ที่รู้จักกันมา













เจ่อุ๊ เป็นพี่สาวที่ดูควบคุมน้องๆได้ ด้วยความอุ่นใจ

เจ่มิ้ง เป็นพี่สาวที่เหมือนเราไม่ได้ห่างกันขนาดคำว่าพี่สาวหรอก
เป็นคนแบบที่ อยู่ด้วยแล้วสบายใจ

โกเอ๊ะ คุยด้วยแล้วฮาตลอดนะ หยิบทุกเรื่องมาพูดได้อย่างน่าสนใจ

น้องทีน้องทัน รู้สึกรักเหมือนเป็นน้องชายจริงๆ

















ตามสถานะ เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน

ญาติ

ซึ่งทุกครั้งที่พูดคำพวกนั้น

รู้สึกว่ามันห่างไปสำหรับความสัมพันธ์ของเราเรา










กลางโต๊ะ เบียร์หมดหลายเหยือก

เส้นสายที่เชื่อมระหว่างเราต่อเรา



ห่างไป ใช่ว่าจะไม่ผูกพัน

สนิทใจ ใช่คือรู้ทุกเรื่องราว

















เราเติบใหญ่ต่างที่กัน

แต่เราเติบโตมาด้วยกัน











นั่นต่างหากที่สำคัญ

และทำให้เราเป็นคนแบบที่มีส่วนลึกๆเหมือนกัน


..

โลกที่เราพบเมื่อเติบใหญ่

มันก็เพียงภายนอก












น้องคนหนึ่งเคยพูดอ้อนว้อนขอฟ้าดินว่า

อยากให้อีกคน เป็นที่ของอีกคนได้เสมอ


ตรงลานเบีย

ถ้าน้องสัมผัสได้ถึงสิ่งเหล่านั้นของพวกพี่

น้องอาจจะอิจฉาพี่ได้




: ))


















กลางวงสนทนา

อากาศแบบปลายฝน ต้นหนาว

ลมพัดเพียงเบา

น้องทันพูดกับใครไม่รู้ แนะนำใครไม่รู้




น้องพูดว่า



















นี่เป็นครอบครัว























..

 

 

 

รูปที่ ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย

 

รถทัวล่อ

 

ไม่ทันเรือ

 

สองแถวหลอก

 

สวัสดีคนละ140

 

หยิ่ง

 

ผูกพันมั้ย? 

 

วางมือแล้วเฮ้

 

ตัดสินใจด้วยใจห้าวหาญ

 

เครื่องไดร์ผมในห้องน้ำ์ 

 

สาวเตาถ่าน 

 

รถโฟลคสีฟ้า

 

วอร์คกิ้งสตรีท

 

นมตลาด

 

ผับเทคโนเมายา

 

ไม่เปิดฮิปฮอป 

 

สั่งเบียแล้วหนี(!!)

 

โฟลครีเทิน

 

สนิทกับพี่(ทำไม??)

 

แมคโดนัล 

 

อยากรีเวิส

 

รักคนมีเจ้าของ

 

มีเจ้าของแล้วรักคนอื่น

 

ท่าบีบอยของเฟอ

 

รักตะแกรง

 

เปลี่ยนเวร

 

แมคโดนัล

 

อีก10นาทีตี4

 

น้ำฟรี

 

รักแมคโดนัล

 

นี้ดปลาหมึก

 

หนึ่งคนทิ้งเราให้ตาย

 

อีกคนให้ลมหายใจ

 

หนึ่งทางคือรักจริง

 

อีกทางก็รักฝังใจ

 

6โมงเช้า

 

ท่าเรือยังไม่เปิด

 

...

 

ซันไรซ์

 

ที่พักแพง

 

แถมเต็ม

 

นอนรอริมหาด

  

ทะเลห้านาที(วิทฝ้าย)

 

ตัวจริงเรื่องปิ้งย่าง

 

ซึโกอิ!

 

แก้วชิด

 

และรักมาก

 

โยคะ

 

เพลงวจ

 

เซอวิสตื่นเช้า

 

มาม่าและโจ้กคัพ

 

หนีออกจากห้อง

 

ไม่เชคเอ้าท์(เลว)

 

วิ่งตามเรือ

 

สองแถววิ่งเทียบรถไฟ

 

ทำไมต้องลำบากขนาดนี้ด้วย

 

เปียก

 

รักน้องด้วยไข่

 

ป้าอย่าอุทาน

 

ฮาร์ด

 

แต่ฮาร์ท 

 

 

 

 

 

เกาะล้าน

 

ไปดิ

 

 

..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รัก

 

 

เราเล่าถึงวันที่

โดนจับได้ว่าพยายามจะลอกข้อสอบ

แล้วโดนให้ลุกยืนกันทั้งห้อง

ท่ามกลางสายตาของห้องอื่นๆ


มีคนบอกว่าเรานั่งขวาหลัง
หรือกลางหลัง









แล้วกุก็รู้สึกถึงความรู้สึกสมัยม.ปลาย

มันอบอุ่น อวลฟุ้ง









คำว่า


"ห้องเรา"



ดูเหมือนไม่เคยจางหาย










ความห่าง และการ ได้พบกันอีก

ทำให้ยิ่งเห็นว่า

นี่เป็นรักจริงแค่ไหน

มีความหมาย
มากแค่ไหน





เป็นการวางใจได้ทั้งใจ

เชื่อใจ

และไว้ใจ




ไม่มีสิ่งอื่นปะปนในนั้น









โลกที่กุเจอ
ยิ่งเติบโต

ยิ่งโหดร้าย


กุรู้ว่าพวกมึงก็เจอ










ทั้งๆที่กุเองก็เปลี่ยนไปมากมายขนาดนั้น

แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับเหมือนเดิมมาก









่การกลับมาพบกัน

ดึงย้อนทุกสิ่งให้กลับคืนมา








เหมือนเราหยุดโลกไว้เมื่อ3ปีที่แล้ว

แล้วปล่อยให้มันเดินไปแค่เพียงในช่วงที่เราเจอกันหลังจากวันนั้น















แปลกมาก
กุรู้สึกพิเศษ









3ปีแล้ว

แต่ยิ่งรู้สึกผูกพัน










วันนี้รู้สึกว่า

นี่เป็นเรื่องดีของชีวิต

ที่เมื่อ6ปีที่แล้ว

กุได้มา้พบกับพวกมึง






..