| ploy's profile*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
December 30 หนาวๆร้อนๆนะ
ปวดหัวชิบหาย..
พอฉันไม่ห่มผ้า ก็หนาวสุดๆ พอฉันห่มผ้า ก็ร้อนสุดๆ
นี่กรูเป็นไข้เหรอวะเนี่ย แย่โคดๆอะ T-T
อ่อ พรุ่งนี้ฉันจะต้องไปบ้านย่าแล้ว และอีกนาน กว่าจะได้กลับมาอีก...
ฉัน
อยากพบ
กับเธอ ..
ฉันรู้สึกถึงไออุ่นๆ ฉันรู้สึกถึงสีหวานๆ ฉันไม่เข้าใจ ว่ามันหมายถึงอะไร
ฉันตื่นขึ้นมา แล้วมองนาฬิกา 6โมงเหรอ? เช้าจัง
นอกหน้าต่าง พระอาทิตย์ กำลังตก ฉันช๊อค กรูช๊อค นี่กรูจะไม่มีโอกาสเจอเขาจริงๆเหรอ ก่อนที่จะคิดอะไรมากมายกว่านั้น
ฉันก็วิ่ง
ออกไปจากบ้าน
วิ่งๆๆ
ผ่านบ้านคนนั้นคนนี้
วิ่งๆๆๆ
ตามริมแม่น้ำสายเล็กๆ
วิ่งๆๆๆ
สวนกับสายลมหนาวๆ
วิ่ง
ขึ้นไปถึงเนินนั่น
ฉันมองขึ้นไป
เนินเล็กๆนั้น
ดูยิ่งใหญ่
กว่าฉันมากนัก
ฉันวิ่งขึ้นไป วิ่งเร็วๆ ฉันอยากจะถึงบนนั้นเร็วๆ
พอถึงกลางทาง ฉันว่า ฉันวิ่งสวนกับคนๆนึงที่เดินอยู่
ฉันก็เลยหันกลับไปมอง และหวังว่า
คงจะเป็นเขา
ผู้ชายคนนั้น เดินไปเรื่อยๆ เดินไปเรื่อยๆ แล้วก็หยุด
เขา
หันกลับมา..
เขา
ก็ยัง
เป็นเขา ..
ไม่ว่านานเท่าไหร่
ก็ไม่เคยเปลี่ยน . .
เหมือนเวลาหยุดนิ่งเลย
แล้วสักพักก็เหมือนโลกหมุนเร็วกว่าเดิม
ฉันมองเห็น แต่ความมืด
ไม่สบาย แล้วยังจะวิ่งไม่หยุดอีก บ้ารึป่าว
ใครด่ากรูวะ
ฉันลืมตาขึ้นมา ที่นี่บ้านของฉัน เมื่อกี๊ แม่ด่าฉัน
ฉันฝันเหรอ ที่เห็นเขา..
ฉันไม่ได้ถามอะไรแม่ ฉันหลับต่อไป ไม่รู้สึกอะไรอีก
หลับสนิท
จนเช้า.. December 28 เขาชอบฤดูหนาวฉัน
นอนคิดทั้งคืนเลย
เรื่องของเขา..
ใครจะไปลืมได้
"เกิดเดือนธันวา ก็เลย ได้ชื่อนี้มาเหมือนกัน"
"ชื่อ ธันวา เหรอ"
"ไม่ใช่หรอก 555"
-_-
เขาก็เป็นแบบเนี้ย ปัญญาอ่อนไปวันๆ ฉันคิด แล้วก็หัวเราะอยู่คนเดียว
นี่กรูบ้าไปแล้วเหรอ หรือว่านี่คือความปกติ แปลว่า บ้าเป็นปกติน่ะ - -''
แล้วอะไรอีกนะ
เขา ชอบกินช็อคโกแลต
เห้ย แต่ว่าจริงๆ อาจจะชอบสตอเบอรี่มากกว่า อ้ากกกก สับสนจัง
เห็นกินทุกอย่างเลย กินแบบไม่รู้จักพอ
ตกลงชอบกินอะไรนะ ลืมๆ ข้อนี้ผ่านละกัน ผ่านๆๆๆ
ชอบตื่นเช้าด้วย ต่างจากฉันโดยสิ้นเชิง
ชอบฤดูหนาวใช่มั้ย เหมือนกรูเลยๆๆๆ เย้วๆ
แล้วก็..
ตอนที่ฉันโวยวาย
เขาเป็นคนที่ยิ้มให้เงียบๆ
ตอนที่ฉันร้องไห้
เขาเป็นคน
ที่อยู่ข้างๆ..
ทุกครั้งเลย
ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน
อือ.. ทุกครั้งจริงๆ
แต่ฉันไม่เคยร้องไห้เพราะเธอเลย
สักครั้ง
เธอทำให้ฉันหัวเราะได้อยู่เสมอ
ยกเว้นวันนี้นะ
เพิ่งจะรู้ ว่าฉันในตอนนั้น
เป็นคนที่มีความสุข
ที่สุดในโลก ฮ่าๆ
แต่ว่า
เป็นฉันเอง ที่อยู่ดีๆ
ก็ถอยออกมา
อยู่ๆก็หลบหน้า
ไม่รับโทรศัพท์
ตอนนั้น ฉันกลัวอะไรนะ บ้าเอ๊ย
หรือว่า ฉันไม่อยากให้เรารู้จักกันมากเกินไป
ฉันไม่เข้าใจ
ฉันรู้ว่าเธอ
ก็ไม่เข้าใจ
ก็ฉัน จำความรู้สึกที่เธอมองฉันได้
มันออกมาที่ตา
แล้วฉันเดินหนีเธอใช่มั้ย
แย่มากใช่มั้ย
ทำไมฉันเพิ่งมาเสียใจตอนนี้นะ
ฉันทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว
มันสายไป..
เขาว่ากันว่า
ตอนที่เราคิดถึงใคร มันเป็นเพราะ
ตอนนั้น เขากำลังคิดถึงเราอยู่
อยู่ๆฉันก็คิดถึงเธอ
เธอคนที่อยู่กับฉัน บนเนินเล็กๆตรงนั้น
คืนนี้ ฉันไม่ขอฝันถึงเธอหรอกนะ
ฉันอยากขอ
ให้เธอ
ฝันถึงฉัน..
แล้วพรุ่งนี้
ฉันจะขึ้นไปบนเนินนั้นอีก
เผื่อว่า เรา
จะได้พบกัน . . December 27 ต้องหยุดนิยายของกรูอีกแล้วอะ ไม่ได้ตั้งใจนะ - -'มันก็แค่ ช่วงเวลาสั้นๆ
มันก็แค่ เรื่องราวเล็กๆ
มันก็แค่
ความทรงจำ
ที่จะถูกลืมได้ง่ายๆ
แต่ว่า
ตอนนั้น
ฉันมีความสุขนะ..
เรา คงไม่ได้เจอกันอีกแล้วล่ะ
ถึงฉันเขียนไป เธอก็คงไม่ได้อ่าน
ตอนนี้ฉันจะอธิษฐานอะไรไป เธอก็คง
ไม่ได้ยิน
ฉัน
ยัง อยากให้เธอ
สบายดี
ยัง อยากให้เธอ
มีความสุข
ยัง อยากให้เธอ
ยิ้มแบบนั้น
ได้ต่อไปนานๆ
ถึงแม้
จะไม่มีฉัน
ตอนที่ฉันอยู่กับเธอ
เธอ
มีความสุขรึเปล่า
สำหรับฉัน
ตอนที่ฉันอยู่กับเธอ
ตอนนั้น
ฉันมีความสุข
มากๆ..
...
ของขวัญเมื่อปีที่แล้ว
ยังอยู่ที่เธอมั้ย..
happy birthday
นะ December 24 ฉันชอบฤดูหนาว2อันที่แล้ว คือตอนแรก
ไม่อ่านแล้วจะหาว่าไม่เตือนนะ
3เมตรได้
ระยะห่าง จากพ่อหนุ่มหัวยุ่งคนนั้น
กะจะทักซะหน่อย เห็นอยู่กัน2คน แต่แบบเห็นว่าใส่หูฟังอยู่ เพลงคงเพราะล่ะสิเนี่ย
แต่เอาจริง หนาวจะตายอยู่แล้ว นี่กรูคิดผิดที่เดินขึ้นมาใช่มั้ยเนี่ยยยย
ฉันคิดไปเรื่อย มองวิวไปเรื่อย ดูเหมือนคนฟุ้งซ่านดี จริงๆก็ใช่อะ ฮ่าๆ
"กุมภา"
ฉันหันไป ทางซ้าย
คนที่อยู่ห่างจากฉัน3เมตร เรียกฉัน
รู้จักกรูเหรอเนี่ย หัวยุ่งเป็นเอกลักษณ์อย่างนี้กรูไม่น่าลืมได้ง่ายๆนะ -_-
"ชื่อกุมภาจริงๆด้วยเหรอ 555 แปลกดีจัง"
แปลกตรงไหน ชื่อนี่ใช้มา18ปีแล้วนะ นี่มันวอนกรูนะเนี่ย
"ทำไมแปลกอะ"
จริงๆก็ถามแค่นี้แหละ
"บังเอิญไง บังเอิญ"
ตอบอะไรของมัน กรูไม่เข้าใจ
"ก็เมื่อกี๊ มีคนเล่าเรื่องของเธอให้ฟัง - -'' เล่าไม่หยุด แบบว่าฟังจนรู้ทุกอย่างแล้ว"
...
รู้ทุกอย่างเลยเรอะ!!!!
ไม่ใช่!!!!
ควรจะตกใจว่า
ใครเล่าต่างหาก!!!
"เออะ.. คือ.. ใครเหรอ
ที่เล่า..น่ะ"
ฉันหวัง
ว่าคงจะเป็นเขา..
ฉันหวัง
ทุกๆครั้ง ที่ขึ้นมาบนนี้..
หวังว่า
เราคงจะบังเอิญพบกันบ้าง..
"ไม่ได้ถามชื่อไว้อะ แค่นั่งฟังเฉยๆก็แย่แล้ว ไม่มีช่องว่างให้ถามเลย-_-' "
ขนาดนั้นเลยเหรอ!
"ชื่อกุมภา เพราะว่าเกิดเดือนกุมภา"
"ชอบโวยวาย"
"ตื่นยากสุดๆ"
"อยากไปเล่นรถไฟเหาะ"
"วิ่งเหมือนเด็กๆ"
"ชอบ หน้าหนาว"
"แล้วก็ชอบขึ้นมา ที่นี่"
"นี่จำได้ แค่0.005เปอเซนนะ"
...
"คนที่เล่าเนี่ย เป็นแบบไหนเหรอ"
หรือจริงๆแล้วอาจจะเป็นพ่อ
"ก็ตัวผอมๆ ผมสั้นๆชี้ๆ เวลาพูดชอบชี้โน่นชี้นี่ แล้วก็พูดไม่หยุด"
....
จริงๆแล้ว
พ่อของฉันอ้วนนะ แล้วเวลาพูดน่ะชอบกอดอก
แล้วจริงๆแล้ว
เขาคนนั้น ก็เป็นแบบที่หนุ่มนี้ อธิบายมา..
แล้วฉัน
ก็เป็นแบบที่เขาอธิบายมา
ไม่มีผิดสักเรื่อง..
ฉันมองออกไปที่หมู่บ้านสีเทาๆของฉัน
มือเย็น
ฉันอยากจะร้องไห้ แต่ก็ร้องไม่ออก
ไม่เข้าใจว่าตัวเองรู้สึกอะไร มันจุกๆ
ไม่รู้ว่าจะถามอะไรอีก จริงๆก็ไม่ได้อยากรุ้อะไรอีก
มีแต่ความเงียบ..
ฉันในความคิดของเธอ ก็ยังเป็นฉัน
ส่วน เธอในความคิดของฉัน
เป็นแบบไหนเหรอ
ฉันคิดถึงเธอ แต่จำอะไรไม่ได้..
ตอนนั้น
ฉันเองเหรอที่ละเลย
บ้านเทาๆกระจุกนั้น เริ่มมัว
น้ำตาฉันตอนนี้คงเย็นละมั้ง
ดีใจเรื่องที่ได้ยินเหรอ
หรือว่าเสียใจ
ก็ตอนนี้
ทำยังไง
ฉันก็นึกหน้าของเธอไม่ออก...
December 22 ฟาร์มโชคชัยปล.หยุดนิยายไว้ก่อนเพราะกรูทนไม่ไหว
นอนไม่หลับ
ไม่เป็นไร
ตื่นแต่เช้า
ไม่เป็นไร
อาบน้ำตอนหนาวๆ
ไม่เป็นไร
ก็กรู จะได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆอะ
ก่อนจะไป
รู้สึกแบบนี้
เสียดายว่ะ ไม่ได้กินโจ๊กด้วยกัน ร้านโจ๊กแม่งยียวน ทำเป็นให้ช้า -_-'
แต่ไม่เป็นไร เจอเพื่อนๆ กินซาลาเปา7ก็อร่อย (ก็พูดไป)
บนรถ มีแต่ของกินเต็มไปหมด จนกรูตาลาย เลขก็แต็มไปหมด บวกลบจนปวดหัว
แต่เชียร์บอลมันสุด ถึงแม้ว่า กรูจะเสียไปหมดเลยก็ตาม ลุ้นแทบขาดใจ และฮาโคด
คู่กสิณกับโอ๊ตนี่มันจริง จนนาทีสุดท้าย 555
ฟาร์มโชคชัย ไปคุยกับคนเลี้ยงม้ามา เพราะกรูขี่ม้า รอบนึง กรูก็เลยคุยไปเรื่อย ให้เขาพาม้าวิ่งด้วย
คิดผิดสุดๆ ม้าแม่งยังส่ายหัวอะ
ดูอันนั้นฮาสุด ไอ้ที่หมาไล่แกะอะ กรูขำว่ะ แม่งจะหนีไปถึงไหนวะ ไม่สนใจเพื่อนเลย เหยียบเอาๆ ไอ้ตัวหน้าก็กวนตีนนะ
ยืนนิ่งเชียว ขำว่ะ ฮ่าๆ งงไรมึง กรูขำ
แล้วก็ไปไร่องุ่นป่าววะ กรูไม่เห็นองุ่นเลยว่ะ เห็นแต่คนถ่ายรูปกันง่ะ -_-''
ไปน้ำตกมันสุด แม่งหนุกโคด อันนี้ไม่รู้จะบรรยายยังไงนะ
แต่กรูไปกระโดดน้ำมา แล้วก็ไปเล่นปลาดาวมา เกรียนโคด
ตอนกระโดดน้ำอะ หนุกนะ ถ้าใครไม่โดดถือว่ามาไม่ถึง แต่ตอนกระโดดครั้งสุดท้าย
กรูลื่นว่ะ แล้วก็ลงมาแบบ60องศาอะ แป๊ะ!! เจ็บชิบหาย - -'' เขียวเลยตอนเนี้ย
ตอนรอกระโดดนะ หนาวโคด ถ้าไปเที่ยววันนี้คงหนาวตายอะ
แต่พูดไปแล้วอยากไปอีก
สรุป สนุกมาก
รักเพื่อนๆทุกคนขึ้นอีกเยอะๆ
เพื่อนสาวๆ ดูเป็นเพื่อนกันดี สนิทกันแบบผู้หญิงที่พอจะสนิทกัน มึงเข้าใจกรูปะ กรูงง
เพื่อนหนุ่มๆ สำหรับกรูนะ มึงเหมือนเป็นพี่ แบบว่ามึงคอยดูแลไรแบบนี้อะ งงอีกแระ แต่สรุปก็คือ ดีอะ
ไปเที่ยวด้วยกันอีกนะ
ไปแทงวินนิ่งอีก คราวนี้จะเอาตังคืน
ไปถ่ายรูปกันอีกเยอะๆ
เก็บความทรงจำไว้เยอะๆ ตอนที่ยังมีโอกาส
อยากเที่ยวต่ออีก
ตอนกลับมา
รู้สึกแบบนี้
ไม่น่าเชื่อว่านี่คือเทอม2แล้ว T-T
ไปเที่ยวกันทุกวันเลยเอาป่าว ฮ่าๆๆๆ
อันนี้พูดจากใจจริงๆ
รักจริงๆว่ะ December 18 ฤดูหนาวเย็นตีนนะ..
ยิ่งเช้าๆยิ่งแล้วใหญ่
ฉันก็เลย กะว่าจะออกไปเดินเล่นซะหน่อยอะ
ฉันเดินๆๆ เดินคิดไปเรื่อยว่าจะไปที่ไหนดี
อ้าว เวน ดันลืมเอาเสื้อหนาวมาด้วย
หนาวหนักกว่าเดิมอีกกรู
ฉันเดินขึ้นไปบนเนินเล็กๆ
เล็กแต่สูงพอที่จะมองเห็นหมู่บ้านได้ทั่ว
ฉันทำเป็นเดินมาเรื่อยๆ แต่จริงๆแล้วฉันมีจุดหมาย
โคดหนาว แต่ไม่เป็นไร
วันนี้ฉันอยากมาที่นี่
ที่ๆ มีความทรงจำกระจัดกระจายอยู่
ที่ๆมองไปตรงไหน
ก็คิดถึงแฟนเก่าของฉัน
ก็จริงๆแล้ว วันนี้ฉันคิดถึงเขา
หนาวๆแบบนี้ ก็เลยคิดถึงหน้าหนาวปีที่แล้วน่ะสิ
ฉันมองไปใต้ต้นหางนกยูง
เราเคยนั่งมองหมู่บ้านด้วยกันตรงนั้นนี่หว่า
ฉันเลยเดินไปใกล้ๆแถวนั้นอีกนิด
มีคนนั่งอยู่ที่นั่นคนนึง ไม่หนาวเหรอวะ กรูยังหนาวเลย
ผู้ชายอะ อาจจะเป็นเขาก็ได้
คิดเข้าข้างตัวเองทุกที
ฉันเดินเข้าไปใกล้ ใกล้ ใกล้
นั่น!!!
ไม่ใช่เขาหรอก บอกแล้วว่าฝันเฟื่อง
ผู้ชายอายุประมาณฉัน แต่หน้าแก่ไปหน่อยนะ อาจจะแก่กว่า
แต่จะว่าไปก็เท่ดีเนอะ
ผมยุ่งดี -_-''
เสื้อหนาวก็ไม่ใส่ คงหนาวแย่ แต่กรูก็ไม่ใส่เหมือนกันอะ
อยากได้เสื้อหนาวมั้ยนะ เดี๋ยวเอามาให้
อยากได้ผ้าพันคอรึป่าว เดี๋ยวกลับบ้านไปถักให้เดี๋ยวนี้เลย555
อ้าว หันมาแล้วๆๆๆ
อ่ะ สบตากันซะแล้ว
สบตาค้างซะงั้น กรูไม่หลบตาหรอก ทำเป็นคุ้นหน้าดีป่าววะ
อ้าว มองไปทางอื่นซะละ
ฉันนั่งลงแถวนั้น ห่างจากเขาสัก2เมตรครึ่งได้
แต่ก็ช่างเขาเถอะ พ่อหนุ่มสุดเท่
หนาวดีจัง
ถ้าเป็นหวัดก็ถือว่าซวยละกัน
คิดถึงเขาจัง จะเป็นไงมั่งน้า
ฉันมองหมู่บ้านเล็กๆของฉัน
จากมุมเดิมที่เคยมองเมื่อปีที่แล้ว
ลมหนาว พัดมา
ไม่หยุด December 17 นี่กรูก็แค่เขียนไปงั้นเองแหละนะถ้ามึงมีแฟน แฟนมึงก็ต้องสำคัญอันดับ1อยู่แล้ว
ถ้ากรูมีแฟน ก็คงเป็นแบบนั้นแหละ
แต่ว่า แล้วกรูล่ะ กรูกับมึงเป็นเพื่อนกันอยู่
ไม่ใช่เหรอ
มึงมีแฟนก็ไม่เกี่ยวอะไรกับกรู
แต่มึงเองแหละที่ทำให้มันเกี่ยว
มึงเองแหละ ที่ทำตัว
ให้ความสัมพันในคำว่าเพื่อน
ไม่เหมือนเดิม
อยู่ดีๆ กรูก็ทักมึงไม่ได้ เจอกันก็โวยวายไม่ได้
ต่อไปกรูจะคุยกับมึงได้ปะเนี่ย
ลำบากใจใช่มั้ย
กรูก็ลำบาก
ไม่ได้ให้เลือก
เพราะถ้าเป็นกรูกรูก็ไม่เลือก
เดี๋ยวมึงก็คิดมากอีก
จริงๆกรูก็แค่บ่นเฉยๆ มึงจะทำอะไรมึงก็ทำไป
กรูก็แค่เขียน
ให้มึงจำได้
ว่ากรูยังเป็นเพื่อน
มึงอยู่
ลืมไปแล้ว
ใช่มั้ย December 13 คือ จริงๆแล้วจริงๆแล้ว
ฉันไม่ได้ชอบเขียนอะไรเยอะๆหรอก
แต่ถ้าจดงานให้เธอล่ะก็
ยินดีจ้ะ
จริงๆแล้ว
ฉันไม่ได้ชอบเล่นบาสหรือบอล สักอย่าง
แต่ถ้าเธอเล่นอยู่
ฉันก็ขอเล่นด้วยคนได้มั้ย
จริงๆแล้ว
ฉันไม่ชอบสุกี้เท่าไหร่หรอกนะ
แต่ถ้าเธออยากกิน
ไม่ต้องลากฉัน ฉันก็ไปกิน
จริงๆแล้ว
ฉันไม่ชอบเล่นเนตด้วย
แต่ถ้าได้คุยกับเธอในเอ็ม
เล่นนานเท่าไหร่ก็เล่นได้
จริงๆแล้ว
ฉันไม่ชอบไปรรเช้านักหรอก
แต่ถ้าได้เจอเธอเร็วขึ้นอีกนิด
ตื่นเช้าก็เป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย
จริงๆแล้ว
ฉันไม่ชอบฝืนยิ้มตอนอารมไม่ดี
แต่ถ้าเธอมองมา
ฉันก็จะยิ้มให้
จริงๆแล้ว
ฉันไม่ชอบวิ่งเลย
แต่ถ้าเธอไม่เดินช้าๆ
ฉันจะเป็นคนวิ่งตามเอง
แต่ว่า
จริงๆแล้ว
สิ่งเหล่านั้น
ไม่ใช่ตัวฉัน
จริงๆแล้ว
สิ่งที่ฉันทำไป
เพราะเธอเป็นเหตุ
จริงๆแล้ว
ถ้าไม่ใช่เธอ
ฉันคงไม่ทำแบบนั้น
จริงๆแล้ว
ถ้าฉันเป็นฉัน
ฉันคงไม่ทำเเบบนี้
ที่เธอบอกฉันว่ารัก..
จริงๆแล้ว
เธอรัก
ตัวฉัน
ที่รักเธอ
เท่านั้น ใช่มั้ย? December 12 -_-ขอยกเลิกภารกิจในการเล่าเรื่องนี้
เพราะว่า กรูรู้สึกว่า เรื่องราวมันเยอะกินจนกรูเรียบเรียงไม่ถูก
เพราะงั้น โทดทีนะ555
ไว้กรูจะค่อยๆๆเขียนใหม่ละกัน
ตอนนี้กำลังหารถกลับกรุงเทพอยู่ ไปแระกรู December 08 แล้ว ฉัน ก็พบ กับเธอช่วงต้นปีที่นกกำลังเป็นหวัดกัน
ต้นปีที่กรูยังอยู่ม.4อยู่น่ะ
ถึงจะเป็นวันที่สัตว์ปีกเป็นหวัด แต่เน็ท ก็ชวนกินสัตว์ปีกอยู่ดี
ชวนกรูกินเชสเตอร์กริล
แล้วกรู
ก็กิน
-_-'
(ไม่มีกลัวตายกันเล้ยย)
แล้วช่วงนั้นเขาแจกไอ้พวกบัตรลดอะไรพวกเนี้ย ประมาณว่าต้องแกะเอาว่าจะได้ลดอะไร
ตื่นเต้นมาก ได้ซ้ำๆกันอยู่นั่นแหละ ลดเฟรนฟรายหลายอันเหลือเกิน
พวกกรูเลยมีแผน
กรูให้เน็ทเอาข้าวมาทำเป็นกาว เคยทำกันรึป่าว ไปทำได้
แล้วก็แปะบัตรลดเฟรนฟราย ให้มันเหมือนไม่เคยถูกแกะมาก่อน555
แล้วก็เรียกพี่พนักงานคนนึง ทำหน้าเนียนๆเพื่อถามเขาว่า เปลี่ยนได้รึปล่าว
เขาบอกว่าได้ แล้วก็เดินไปเปลี่ยนให้ เขาไปคุยๆที่เคาต์เตอร์
แล้วก็เดินกลับมาบอกกรูว่า เปลี่ยนไม่ได้แล้ว -_-
จอร์จเซ็งเลย ตกลงกรูได้เฟรนฟรายอยู่ดีใช่มั้ย
กินเสร็จ ก็เลย เขียนจดหมายวางไว้บนโต๊ะ ว่า
เชสเตอร์กริลใจร้าย
ปล.เลิกเปิดเพลงพี่เบิร์ดซะที เบื่อแล้ว
แอบดูพี่พนักงานเขาอ่านจากข้างนอก
เขาอ่าน
หัวเราะ
แล้วก็ พยักหน้า
นั่นแหละ..
วันที่เรา พบกัน December 06 ขุดคุ้ยความทรงจำ(รออ่านกันนะ)คนที่เกลียดความวุ่นวาย
อย่างฉัน
ยอมเดินผ่านผู้คนมากมาย
ตรงป้ายรถเมล์น้อมจิต
จริงๆแล้ว
ก็เผื่อว่า
ฉันอาจจะพบกับเธอ
เข้าสักวัน.. December 04 ขอความเห็นกรูอยากเล่าเรื่องอะไรสักอย่าง
แต่ก็คิดไม่ออกว่าจะเล่าเรื่องอะไรดี
อยากฟังเรื่องอะไรรึป่าว
หรือว่าอยากอ่านนิยาย
หรือเอาเรื่องราวรักหลายพันเรื่องดี
ช่วยคิดหน่อยดิ่ อยากอัพบ๊อก |
|
|
