| ploy's profile*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 24 ฉันคิดถึงเรื่องราวเมื่อวานยิ้มของมึง
หลังห้อง ที่อยู่ห่างไกลความรู้
ยิ้มของมึงชัดเจน
ยิ้ม
ห้องเกล
วันที่เรานอนอัดกันสัก6คน แล้วก็ไม่ได้นอนซะที
เพราะมัวแต่แย่งกันคุยอ่ะ
บนภู ที่เห็นแต่ท้องฟ้า
กับคนที่
ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย(จริงๆ) คำว่า กุช่วยมึงได้ทุกเรื่องแหละ
ของคนที่
เริ่มจะรู้อะไรบ้างได้แล้ว
ที่บาเล่
กับเจ๊อ้อ
ฤดูหนาวนั้น
และที่บาเล่
ที่บาเล่
และเธอ
...
February 17 สถานที่ที่ไม่เคยมีอยู่จริงใจคนเรา
ยากลึก หยั่งถึง
อาจกว้างใหญ่ไม่รู้จบสิ้น
แล้วก็เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาจริงมั้ย
การเข้าใจตัวเองยังทำได้ยาก
อย่าพูดถึง ใจคนอื่นเลย
คิดว่ารู้จักกันดีแล้ว
แท้จริงอาจจะไม่ได้รู้อะไรเลยก็ได้
เราต่างเจ็บปวด
อยู่ในสถานที่เดียวกัน
เราเยียวยากันเอง
เพราะคนที่มีความสุขอยู่
ไม่ว่างพอที่จะมานั่งเข้าใจเรา
เราเยียวยากันเอง
ทั้งๆที่ จิตใจเราเองก็ไม่ได้มั่นคงทั้งคู่
และเราต่างก็ไม่ได้เข้าใจอะไรเลย
บางครั้งยิ่งเศร้า
แต่บางครั้งก็อบอุ่นเกินกว่าจะเอ่ยถึง
การเข้าใจถึงจิตใจไม่ใช่เรื่องสำคัญจำเป็น
ด้วยที่ว่า
เรื่องทุกเรื่อง ย่อมคลี่คลาย
เรื่องรักอันเป็นนิรันดร์ ไม่ได้มีอยู่จริง
ความทุกข์จึงไม่เคยเป็นนิรันดร์เช่นกัน
ใครจะเศร้าได้นาน
ตื่นเช้ามาโลกก็เดินหน้าต่อไป ไม่สนใจต่อเรื่องนักหนาสาหัส
แล้วเราก็จะรู้สึกได้เอง ว่าเรา มากเกินไปแล้ว
จิตใจเราเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง หรืออาจหยุดนิ่งไปเฉยๆ
ด้วยที่ว่า
ความรัก ไม่ได้เปราะบาง
แต่มันทำให้คนที่เกี่ยวพัน เปราะบาง
ส่งแรงกระทบรุนแรง
แต่โลกก็ไม่เคยสนใจ
เช้าวันใหม่มีเสมอ
เราต่างผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
เยียวยากันและกัน
แล้วก็แยกย้าย
สิ่งที่ดีก็คือ
ในระหว่างนั้น
สภาวะที่แม้แต่ตัวเราเองยังไม่เข้าใจ
คนบางคนกลับพยายามเข้าใจเรา
แม้สุดท้ายจะไม่เข้าใจอะไรเลย
แต่นั่นก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไร February 11 ข้างพัชชี่พัชชี่พูดให้ฟัง พัชชี่ฟังมาจากครูวิทยาอีกที
ครูวิทยาพูดมาว่า
คุณเคยชอบใครมากๆมั้ย
ชอบขนาดที่ว่า พูดออกไปแล้วมันก็ยังสื่อไม่ถึง
ซื้อของให้ หรือทำอะไรให้ มันก็ยังไม่ถึง
ความมากขนาดที่เกินกว่าเราจะอธิบายถึงมันได้
นั่นแหละคือ SUBLIME
พัชชี่พูดโยงถึง งานแอบแตรก กุไม่แน่ใจ
แอบแตรก คือความพยายามที่จะอธิบายในสิ่งที่อยู่ส่วนลึก
แอบแตรก คือ SUBLIME รึป่าว?
เราไม่เข้าใจมัน แต่เรารู้สึกถึง
กุนั่งคิดถึงคำพูดเหล่านี้บนรถตู้
นานมากแล้วที่ไม่เกิดความรู้สึกอยากเขียน จนมาถึงวันนี้
ผู้คนล้วนพยายามทำความเข้าใจกัน
แต่บางคนลืมที่จะ รู้สึก
เรื่องบางเรื่อง
ลึก
เกินกว่าจะพูดได้
ซึ่งจริงๆแล้ว เราก็ไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้
February 10 เรื่องของวันนี้รู้สึกเศร้าใจ
เพราะกุเป็นคนแบบนี้รึป่าว
กุอึดอัดเองรึป่าว หรือเขาอึดอัดกุ
เรื่องมันน่าจะง่ายกว่านั้น
ถ้าไม่ได้ชอบกัน ก็กลับไปเป็นเพื่อนกัน
มันไม่ได้ยากเย็น
ใครกันที่ทำให้มันยาก
มองหน้าดูแล้ว เหมือนมีความรู้สึกแบบว่า
แม้แต่เพื่อนก็ไม่อยากกลับไปเป็น
กุผิดมากเหรอ
ไม่รู้จะทำำยังไง ควรคุยด้วยมั้ย ชอบทำเหมือนไม่อยากคุยด้วย
ควรทักมั้ย เห็นชอบหลบหน้า
พอมีปัญหาแบบนี้ ก็เหมือนอยู่ลำพัง ใครช่วยอะไรไม่ได้
รู้สึกว่าในความจริงแล้ว สุดท้ายเราก็ต้องอยู่ด้วยตัวเราเองบนโลก
ยิ่งเติบโตก็ยิ่งเจ็บปวด
กุอยากกลับบ้าน |
|
|
