ploy's profile*PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    May 27

    พอฝนหยุด

     
     
     
     
     
     
    เมื่อกี๊ฝนตก
     
     
     
    ลมพัดโคดแรง
     
     
     
    กุไม่ได้สนใจเลย
     
     
     
    นั่งเรื่อยเปื่อยอยู่ในบ้าน
     
     
     
     
     
     
     
    พอฝนหยุด
     
     
     
    บรรยากาศหน้าบ้านกุกลายเป็นสีเหลือง
     
     
     
    กุก็เลยออกไปดู
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    พอกุมองขึ้นฟ้า
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    กุเห็นรุ้ง
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    โค้งยาว
     
    ผ่านฟ้า
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    โคดสวยเลยว่ะ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    May 23

    ครั้งหนึ่ง

     
     
     
     
    ความตาย
     
     
    คือการที่คนๆนั้นจากเราไปตลอดกาล
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    อะไรที่จะคงอยู่ได้ตลอดไปนะ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ทุกเรื่องกลายเป็นความว่างเปล่า
     
     
    ถึงเสียใจแต่ทุกอย่างก็ต้องก้าวไปข้างหน้า
     
     
    จะมีใครจำเราได้นานๆมั้ย
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    คนที่ตายไป
     
     
    เขาจะรับรู้ถึงความเสียใจมั้ย
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    เห็นน้ำตาแล้วอุ่นใจ
     
     
    เพราะรู้ว่ายังมีคนรัก
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ถ้าไม่รู้
     
     
    ก็ขอให้รู้
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    แด่น้าละ
     
    ผู้ที่ยืนอยู่หน้าร้านนาฬิกา
     
    และยิ้มให้กุเสมอ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    หลับให้สบายนะคะ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    May 17

    พี่และน้อง กามิกาเซ่สีฟ้า

     
     
     
     
    กุไปเจอกับน้องมา
     
     
    น้องชาย ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    มันอกหัก ส่วนกุก็ไม่อยากอยู่บ้าน เลยไปคุยกัน
     
    นัดกับพี่อีกคน
     
    ไม่มีการคุยลึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาของชีวิต
     
     
     
    ไม่มีใครปรึกษาใคร
     
    คุยกันชิวๆ แต่หัวเราะกันเสียงดังชิบหาย
     
     
     
     
     
     
    น้องคนนี้ของกุ ห่างกับกุไม่ถึงปี
     
    เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก
     
     
     
    ครั้งนึงมันมีปัญหา ซึ่งกุช่วยอะไรมันไม่ได้ กุมารุ้ทีหลังเมื่อเรื่องจบแล้ว
     
    ตอนที่กุรุ้เรื่อง กุก็คิดว่า ถึงช่วยอะไรไม่ได้ แต่ก็อยากให้มันรุ้ว่ายังมีกุอยู่นะเว่ย
     
    กุอยู่ข้างๆได้
     
     
     
     
    เรื่องตอนนั้นทำให้ญาติคนนึงของกุพูดอะไรประมาณว่า
     
    น้องกุคนเนี้ย คงคิดได้ยากแล้วแหละ
     
    กุพูดกลับไปทันทีว่า แต่จริงๆแล้วมันเป็นคนดีนะ เฉยเลย
     
     
     
    แล้วสักพักกูก็รุ้สึกว่า คำพูดนั้นไม่มีเหตุผลเลย
     
    เราห่างกันนาน
     
     
     
     
     
    กุมีเพียงความเชื่อมั่นเท่านั้น
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ตอนนั้นกุก็ยังเชื่อแบบนั้นจริงๆ
     
    จิตใจลึกๆเปลี่ยนยาก
     
    แล้วเมื่อวาน มันก็ทำให้กุรุ้สึกว่า เปลี่ยนยากจริงๆ
     
     
    หลายปีที่ผ่านมาเคยเป็นไง ก็เป็นแบบนั้น
     
     
    คนไม่รู้จริง บางทีก็ไม่ควรพูด
     
     
     
     
     
    ก่อนหน้านี้กุเพิ่งคิดว่า คนเราสนิทกันได้นานแค่ไหน
     
    คุยกันทุกวัน พอช่วงนึงหายไป เราก็จะลืมกันรึป่าว รู้สึกห่างกันไปรึป่าว
     
     
     
     
     
    แปลก
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    เราห่างกันนาน
     
    แต่เหมือนว่าเราไม่เคยห่างกัน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ได้ไงวะ?
     
     
    May 11

    น้องอาร์ม แสงไฟสีส้ม และดอกกุหลาบ

     
     
     
     
    3สิ่ง เกิดขึ้นพร้อมกัน
     
     
     
    ณ ร้านป้าพิศวง
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ร้านจิ้มจุ่ม ยามราตรี
     
     
     
    น้องอาร์ม เป็นเด็กผู้ชายแขกธรรมดาคนนึง
     
     
     
    เด็กธรรมดาที่ชอบนาฬิการูปจรวด
     
     
     
    เด็กธรรมดาที่พอจำได้ว่า ครั้งก่อนที่เคยมา ใครนั่งตรงไหน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    เด็กธรรมดา
     
     
    ที่มีแววตา
     
     
    แบบที่เด็กคนนึงพึงจะมี
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
     
    และ เข้มแข็งพอ พร้อมเผชิญโลกกว้าง
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    น้องอาร์ม
     
     
     
     
     
     
    เป็นเด็กธรรมดา
     
     
     
    ที่ควรมีชีวิตธรรมดา
     
     
     
     
    ควรวิ่งเล่นตามพื้นโล่ง
     
     
     
     
    ดูการ์ตูน
     
     
     
     
    และหลับ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ไม่ใช่ขายดอกไม้ตอน5ทุ่ม
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    วันนั้นเราคุยกัน
     
     
    แสงไฟสีส้มสะท้อนตา
     
     
    เราทั้งคู่ไม่ได้สนใจดอกกุหลาบ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    เด็กคนนึงหัวเราะสุดปาก
     
     
    โลกทั้งโลกอาจหยุดนิ่ง
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    May 05

    ข้าวเย็น5นาที

     
     
     
     
    เมื่อวาน กุซื้อก๋วยเตี๋ยวกลับมากินที่บ้าน
     
     
    6โมงเย็น
     
     
     
     
     
     
     
    เปิดไฟตรงโต๊ะกินข้าว แล้วกุก็นั่งกิน
     
     
    สักพัก พ่อกุยกจานข้าวมากินเหมือนกัน
     
     
     
     
    พ่อนั่งข้างๆ
     
     
     
     
     
     
     
    มองกุ แล้วยิ้ม 
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    กุก็เลยถามว่า มีอะไรเหรอ
     
     
     
     
     
     
     
    พ่อบอกว่า
     
     
     
    ดีใจ
     
    ไม่ได้กินข้าวกับลูกสาวนาน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    พูดไปหัวเราะไป
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ... 
     
     
     
     
     
     
    ข้าวเย็นกุหมดแล้ว
     
     
    แต่กุยังไม่อยากลุก