| ploy's profile*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 28 ร้านขายขนมปังหรือเพราะว่ากุ
อยู่ในห้างมากเกินไป ก็ไม่รู้นะ
ที่ปากช่อง มีร้านขายขนมปังอยู่ร้านนึง
กุเดินผ่านตลอด แต่ไม่เคยแวะเข้าเลย
แล้ววันนี้พี่กุ ชวนเข้าไปซื้อขนมปัง
เป็นร้านขนมปังธรรมดา
เท่าที่จะธรรมดาได้
ตู้กระจกธรรมดา
ขนมปังรูปแบบธรรมดาทั้งหลาย
หลังร้าน
เป็นบ้าน
มีที่นั่ง ข้างๆเตาอบ
มีแสงจากมุ้งลวดลอดเข้ามา
มีบันไดไม้ขึ้นไปสู่ชั้น2 ห้องนอนของเขา
ชีวิตของเขา
ลูกๆ
กลิ่นขนมปัง
อะไรก็ไม่รู้
อาจเป็นเพราะกุ อยู่ในห้างมากไป
เดินผ่านยามาซากิ บ่อยเกินไป
ที่ร้านขนมปังนี้
มีความสบายใจอยู่มาก
มากกว่านั้น
เป็นความอบอุ่น
อาจเป็นเพราะไม่ค่อยได้กลับมา
แม้แต่ร้านขนมปังธรรมดา
ก็ทำกุสะเทือนใจไปกันใหญ่
..
May 26 "The shOOd"ดีใจที่พบนะ
พลอยเชื่อว่า เป็นอะไรสักอย่าง
ที่ทำให้มาพบกัน
มีคืนวันที่พลอยอยู่ที่นั่น
อาจจะไม่มีใครซึ้งใจก็ได้
แต่พลอยรู้สึกนะ
: )
May 21 สถ.ทรนงการเห็นน้องปี1 ทำให้กุนึกถึงตัวเองในวันนั้น
สิ่งใหม่รอบข้าง สร้างความตื่นตาตื่นใจก็จริง
แต่สิ่งที่ฝังอยู่ในใจ
กลับเป็นความตื้นตันข้างในมากกว่า
เพลงคณะในวันนั้น
กุหลับตาฟัง
เพลงดังขึ้นมาในความเงียบ
แม้แต่เสียงของฝน
ก็จำไม่ได้ว่ามี
มันตื้นตันใจขนาดนั้น
เพลงที่พี่ร้องวันนั้น
เพราะมาก จริงๆ
เพราะลึกฝังใจ
จนถึงวันนี้
เป็นสิ่งที่ทำให้กุอยากไปรับน้อง
อยากไปฟังเพลงคณะ ในความเงียบ
เพลงที่ทำให้กุน้ำตาคลอในวันนั้น
เพลงที่เป็นส่วนหนึ่งในตัวตนของกุตอนนี้
กุปี4แล้ว
อาจเป็นครั้งสุดท้าย
แม้การรับน้องจะน่าเบื่อมาก
ตอนกุปี1สนุกกว่านี้เยอะ เจ๋งกว่า
ดูรักกันมากกว่า
แต่เพลงสถ.ทรนง
ยังเหมือนเดิม
นี่อาจเป็นครั้งสุดท้าย
กุเลยอยากฟังชัดๆ
ยังเหมือนเดิมมากๆ
แบบวันนั้น
..
May 01 ทุกเช้า8โมงเช้า ฉันออกจากบ้าน
พี่สาวฝาแฝดที่ออกไปทำงาน
แล้วโบกมือลาน้องสาวเขาทุกเช้า
เรามักจะขึ้นรถคันเดียวกัน
ฉันมักจะมองตาม เวลาที่เธอโบกมือลาน้องสาวจนลับตา
อย่างกับว่าจะไม่ได้พบกันอีก
เธอลงหน้าที่ทำงานทุกวัน
ตอน8โมงครึ่งคงเป็นเวลาเริ่มงาน
ฉันลงรถเมล์ก่อนป้ายนึง
เพราะไม่อยากเดินย้อนกลับ
และเพราะอยากเดินผ่านร้านแต่งงาน
ไม่ได้อยากแต่งงาน
แต่ในร้าน มีเด็กอายุสัก5ขวบ กับ7ขวบ
นั่งเล่นกันบนโซฟาทุกเช้า
หนุ่มขายผลไม้ข้างทาง
ที่ฉันเห็นเขามาขายตรงที่เดิมๆทุกวัน
เป็นชีวิต
ในแบบเช้าๆ
ที่หมดเดือนหน้าไป
ก็คงไม่ได้เจอแล้ว
เด็ก2คนในร้านแต่งงาน
ทำให้ฉันรู้สึกดีๆ
กับการเริ่มวันใหม่
ทำให้ฉันสบายใจ
ที่ก็เคยมีวันเหล่านั้น
ทุกเช้า
|
|
|
