| ploy's profile*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
June 30 นี่มันนิยายรักโรแมนติกเหรอ!?กุเดินลงจากรถหมู่บ้าน
ฟ้ามืด และฝนตก
ทาม แอนด์ เสปซ ทำให้กุนึกถึง
วันนั้น
ร่มกุหาย
ลืมไว้บนตึกเรียนรวม กุจำได้
แล้วกุก็กลับบ้านมา มืดๆแบบนี้แหละ
ฝนตกแบบนี้แหละ
น้องผชคนนึง (ซึ่งก่อนหน้านี้นั่งจับมือกับแฟน)
(และแฟนเขาลงรถไปแล้ว เมื่อซอยที่แล้ว)
โอเค น้องผชคนนั้น เขาลงซอยเดียวกับกุ
จังหวะนั้นกุรู้สึกว่า
ถ้ามีร่ม
ก็คงจะดี
กุจะกางร่มไปส่ง
คิดด้วยจิตใจอันดีงาม ไม่ได้พิศวาสแต่อย่างใด
เขาคงรู้สึกดีๆ
กุเสียดาย
ทำไมร่มกุต้องหายวันนั้นวะ
วันนั้นฝนตกแบบพอดี
เราต่างคนต่างเดิน
แล้วกุก็เห็นหน้าน้องคนนี้อีกบ่อยๆ
กุชอบหน้าน้องเขาจริงๆ
หน้าแม่งเท่ว่ะ มาเป็นพระเอกหนังพี่มั้ย
(อาจจะไม่ได้ชอบแค่นั้น เพราะกุเกิดค.รู้สึกประหลาด)
และเนิ่นนานมาแล้วที่กุไม่ได้เจอน้องเขา(นานมาก)
วันนี้
จังหวะที่กุเดินลงจากรถหมู่บ้าน
พร้อมฝนตกแบบพอดี
พร้อมความดึกประมาณ2ทุ่ม
กุคิดถึงเรื่องทั้งหมดที่กุพิมตั้งนานนั้นในแวบเดียว
คิดถึงว่ะ
แล้วพอกุเงยหน้า
น้องเขาก็เดินมาเฉยเลย
นิยายรักเกินไปป่าววะ
แม่งโคดเว่อเลยว่ะ
(แต่ก็เจอจริงๆ)
มีรถเลี้ยวเข้ามาในซอย ซึ่งทำให้พื้นที่แคบลง
กุหลบมาซ้าย
น้องเขาหลบมาทางไหนของเขาไม่รู้ รู้แต่มาทางเดียวกับกุ
แม่งเว่อจริงว่ะ
แค่มองหน้ากัน
อาจจะมองตา
ฝนตกแบบพอดี
เราต่างคนต่างเดิน
June 24 วันฝนตก เราคุยกันเล่าเรื่องของพวกมึงให้กุฟังมั่งดิ่
เพื่อนกุพูดคำนั้นขึ้นมา
แล้วกุก็รู้สึกว่าน้ำตาคลอ
เราห่างกันจริง
กุเองก็รู้สึก
ห่าง
ทั้งๆที่เห็นกันทุกวัน
ฝนที่ตกลงมาบนหน้าต่างรถเฟอร์
เพลงจมๆ
พื้นที่โล่งหลังตึกวิจิตร
ความเป็นไปของชีวิต
กุดีใจนะ
ที่มึงเครียด ก็ยังนึกถึงกุ
ถึงจะเป็นชั่วขณะหนึ่ง
เหมือนระยะห่างของเราหายไปในช่วงเวลาสั้นๆนั้น
เวลานั้น ทำกุรู้สึกจริงๆ
ว่ากุรักพวกมึง
เป็นเพียงชั่วขณะหนึ่ง
แต่มากความหมาย
มึงเหมือนเดิม
กุ เหมือนเดิม
June 17 ปี1ลาดกระบัง49
กุติดสมทบ แล้วกุก็ติดปกติอีก
คงอยากให้กุเรียนจริงๆ
กุชอบการเรียนปรับพื้นครูไก่ และการเรียนในวันเสาร์
จังหวะที่ตอนเที่ยงนั่งคิดงาน แล้วตอนเย็นนั่งทำงานไปคุยไป
ครูไก่เปรียบเสมือนซิมโบลิกของปี1
การเข้าห้องเชียร์ กุยังจำได้ว่ากุขนลุกตอนร้องเพลงแรกจบ
กุจำเสียงกลองได้ พี่บอสสุดยอดแล้ว
ไม่มีใครลืม
เพื่อนๆของกุ ไม่รู้จะฮากันถึงไหน
กุคิดอะไร กุพูดได้ มีคนฟังกุ
ดีใจที่เจอพวกมึงจังว่ะ
แฟนซีไนท์ กุแด๊นกระจาย 555
เฟรชชี่ไนท์ กุเข่าเจ็บ
มีตติ้ง กุชอบมาก มีตติ้งทำให้กุรุ้สึกว่า กุอยู่ที่นี่จริงๆ เป็นคนของที่นี่
รู้สึกถึงคำว่า การอยู่ร่วมกัน ของเรา
หวั่นไหวให้คนดีที่มีตติ้ง(ง่าย เพราะมันมืดและหนาว)
บีเด ละคร และเหล้าต๊อก (อร่อย)(ฟรีด้วย)
ลาดกระบังนิทรรศ กุรักมาก
รักG THE ส้วม
รักคอนเสิตหลายคืนติด
รักการทำส้วมก่อนวันงาน
รักความว่างเปล่าระหว่างตึกวจ.และโรงถ่าย
ลาดกระบังนิทรรศมีอิทธิพลต่อจิตใจกุมาก
สุดยอดแล้ว พูดได้เต็มๆและซ้ำๆ ว่ารัก
18ถาปัด มึนสุดแล้ว สนุกดี
อาร์ทตีท อาจโรแมนติก
อาร์ทมัน อาจโรแมนติก
บาเล่บาร์ สายตาคู่นั้น
ถนนสีส้มว่างเปล่า
แก๊งพี่ฟีมปี2 ที่ถึงจะร้ายมาก แต่ก็รักพี่
โรงอาหารถาปัด และป้าติ๋ม
เจนนิเฟอร์ ซิ้ม
โต๊ะปิงปอง
มาม่าและร้านวอ
พี่ช่อน พี่เชฟ และพี่ไผ่
เจี๊ยบ
รหัส15หน้าตาดี
การนอนรวมกันที่หอเกลแบบไม่มีคอม
พลังสีเหลือง
ไฟนอลโปรเจกแฟชั่นดีไซน์
ราโชมอน
กองถ่าย
สุวรรณภูมิ
ดาดฟ้าหอตั้ม
ลาดกระบังตอนกลางคืน
วันที่ครูไก่ถามว่า พวกเราอยากเป็นอะไร
ทุกสิ่งเหล่านั้น
ทำให้กุรู้สึกว่า
กุควรอยู่ที่นี่
แรกๆก่อนเข้ามาอยู่ กุกลัวว่า กุจะไม่ชอบ
แต่ความจริงก็คือ ไม่ถึง1ปี
กุก็รักแล้ว
แบบง่ายๆ.
June 10 รักวนเหมือนที่ฟ้าเคยเขียนไว้
ถ้าเธออยากคุยกับฉัน
เธอก็จะคุยกับฉัน
ฉันเอง ก็ตัดสินคนง่ายๆแบบนั้น
เธอไม่คุยกับฉัน
แล้วตอนที่เธอไม่คุยกับฉัน
ก็มีคนอื่นที่อยากคุยกับฉัน
ตลอดมาเธอไม่เคยชวนไปไหน
แต่เขาชวน
ฉันรู้สึกไม่ได้ว่าเธอรักฉันมั้ย
แต่ฉันรู้สึกว่าเขารัก
ตอนไหนที่เธอรัก
ตอนไหนที่เธอไม่รัก
ฉันไม่เคยรู้
เธออาจตื่นมา แล้วรักคนอื่น
ลืมว่า ฉันยังมีตัวตน
เหมือนครั้งที่แล้วก็เป็นได้
และฉันไม่อยากเป็นแบบนั้นอีกแล้ว
เหมือนปล่อยให้ฉันวนเวียนอยู่ในอ่าง
ฉันออกจากอ่างนั่นได้ แต่ฉันไม่เคยทำ
ไม่เคยคิดทำ
จนมาถึงตอนนี้
June 04 โอเคนะฉันชอบน้องคนนั้น
สเปคเลย555
ตัวเล็กๆอ่ะ
แล้วก็ยิ้มน่ารักแบบเนี้ย
ฉันชอบน้องคนนั้น
แต่รักเธอ
|
|
|
