| ploy's profile*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
July 27 pureเขากับฉันไม่ได้สนิทกันมากขนาดที่
มานั่งคุยกันด้วยความเมามาย
ภายใต้แสงจันทร์
และบทเพลงหรอกนะ
แต่คืนนี้ก็มีอยู่จริง
เกิดขึ้นจริง
เราคุยกัน
ถึงเรื่องความรู้สึกซะมาก
ความทุกข์ใจ
ความเหงา
ความรัก
เขาพูดว่า
ความรักที่จริง ไม่มีบนโลกนี้หรอก
ฉันเองไม่ได้ตอบอะไร
แล้วเขาก็เล่าต่อว่า
ครั้งนึง
เขาเคยไปหาผู้หญิงคนนึงเพราะเธอโทมาบอกว่าเหงามาก
เขาไปหาผู้หญิงคนนั้นด้วยความรู้สึกที่ว่า
แค่อยากไปหา แค่นั้น
ตอนนั้นเขาเดินห้างอยู่กับแม่
แม่ของเขาก็ยินดี
ให้เขาไปหาผู้หญิงคนนั้น
ฉันก็เลย
อ้าว
นี่ไง
การที่ไปหาผู้หญิงคนนึงในที่แสนไกล
ด้วยความรู้สึกแค่ว่า แค่อยากไปหา
การที่แม่ยอมให้เขาไป
ด้วยความเข้าใจ
มันเป็นสิ่งที่เขาอธิบายถึงไม่ใช่หรอ
ฉันไม่เคยพบเจอเรื่องแบบนี้
ยังเชื่อเลยว่ามันมีอยู่จริง
ฉันบอกเขาว่า
ฉันไม่ได้รักใครสุดหัวใจอีกแล้ว
ไม่ร้องไห้แล้ว
แต่พอเจอคนที่ยังมีความรักแบบนี้อยู่
อย่างเช่น เขา
ฉันอาจจะกลับมา
เป็นคนเดิมก็ได้นะ
เสียงเพลงของโอเอซิส
แสงไฟสีส้ม ฟ้า เหลือง
เขาครุ่นคิดถึงคำของฉัน
แล้วกล่าวประโยคขึ้นมาลอยๆ
"วันนี้สวยงามมาก"
เสียงเพลงของโอเอซิส
ล่องลอย แผ่วเบา
กลับชัดเจนนัก
July 22 เช้าของแม่เป็นความรู้สึกแบบนี้ตั้งแต่ตอนเด็กๆแล้ว
เราเติบโตมาโดยมีพี่เลี้ยงเลี้ยงดูเป็นส่วนใหญ่
นอนกับเธอ กินข้าวกับเธอ เธอมารับเรา
ไปส่งเรา
เราไม่เคยรู้สึกว่า มันเป็นเรื่องแปลกใดๆเลย ไม่เคยตะขิดตะขวงในใจ
ไม่เคยน้อยใจ
แต่ล่าสุด
เช้าวันก่อน ที่เรานอนป่วยนั้น
วันนั้นแม่เรามาหาที่บ้าน
เช้าวันนั้น
แม่เราเคาะประตู ปลุกเรา
แล้วเราก็รู้สึก
มันเหมือนว่ารู้สึก
อบอุ่นอยู่ภายใน
แล้วเราก็นึกย้อนได้ว่า
ตอนเด็กๆเราก็รู้สึกแบบนี้
ในวันที่แม่เรา เป็นคนปลุกเราในตอนเช้า
มันจะกลายเป็นวันที่เราอยากจะใช้ชีวิต
ทำไมแม่ไม่เคยรู้เรื่องนี้บ้างนะ
วันที่เรานอนกับแม่ตอนเด็กๆ
เราก็มีความรู้สึกแบบนั้น
เราเพิ่งมาน้อยใจ
เพราะถ้าแม่อยู่เคียงข้างเราตลอดมาตั้งแต่เด็ก
ตลอดมา
เราก็คงจะรู้สึก
ว่ามีแม่อยู่ข้างๆ
July 14 คืนของอดีต ปัจจุบัน และอนาคตวันนั้นเราคุยกันถึงเรื่องวันแต่งงาน
จุ๋มบอกว่า มันจะเผาเรื่องกุให้หมดเลยวันนั้น
มึงบ้ารึป่าว เรื่องกุไม่มีอะไรน่าอับอายหรอกนะ
กุคิดถึงวันนั้น
ไม่รู้ใครจะแต่งงานกับกุ
แต่มันชัดเจนที่ว่า
พวกมึง ต้องอยู่ในงานนั้นชัวๆ และกุเห็นพวกมึงหัวเราะ
ดูมีความสุข
เป็นความรู้สึกเหมือนอย่างที่เคยเป็นมา
กุอบอุ่นใจเมื่อก้าวเท้าไปเข้าในรถ ตอนที่มึงมารับ
มีไม่กี่คนนัก
ที่วันเวลาไม่ดึงเราให้ห่าง
วินาทีนั้นกุเชื่อว่า
ระหว่างพวกเรา ไม่เคยมีอะไรเปลี่ยน
ถึงแม้ตอนนี้กุไว้ใจคนและเชื่อใจใคร ไม่ได้เท่าเดิมอีกแล้ว
แต่กุยังเชื่อใจพวกมึง
เหมือนอย่าง5ปีตลอดมา
เรื่องนี้เกิดขึ้น ได้แค่กับคนบางคน
ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกันมา
ทั้งอดีต ปัจจุบัน
และในอนาคต
*Gบางแสน จากหมวย July 10 ภาพวเป็นเหมือนกับ
ภาพวาด
ที่ยิ่งลงเพิ่ม
เท่าไหร่
ก็ยิ่งเละเท่านั้น
ยิ่งแก้
ยิ่งแย่
มัน
กลับมาสวยงามไม่ได้อีกแล้ว
เฟรมสีขาวว่างเปล่า
ยังน่ามองกว่านัก
ภาพวาดแบบนี้
เราควรจะทิ้งไปด้วยซ้ำ
เพราะมีแต่ชวนอึดอัด
July 03 I am
DIRECTOR’S STATEMENT
เราเกิดและเติบโตที่ต่างจังหวัด เรารู้สึกสบายใจและสงบ เมื่อเราอยู่ที่บ้าน เรารู้สึกว่าที่นี่เป็น ที่ของเรา ปลูกฝังเรา เข้ามาอยู่ในความรู้สึกนึกคิดของเรา หล่อหลอมให้กลายเป็นเราจนถึงทุกวันนี้ เมื่อเราเหนื่อย หรือมีเรื่องทุกข์ใจเรามักจะกลับบ้าน และเรารู้สึกว่า บ้าน เยียวยาเราได้ ทำให้เราใจสงบ และต้อนรับเราอยู่เสมอ หนังเรื่องนี้ เราไม่ได้พูดถึง แต่เราอยากให้รู้สึกถึง เราอยากให้ คนอื่นอยู่กับเราแล้ว รู้สึกสงบ รู้สึกสบายใจ ถ้าพูดเรื่องทุกข์ใจกับเรา แล้วนั่นสามารถเยียวยาพวกเขาได้ เรารับฟัง เราเหมือนบ้านของเราตรงนี้
แล้วหนังเรื่องนี้ ก็เหมือนเรา
น.ส.ภัทรภร วีระศักดิ์วงศ์ ภาพยนตร์วีดิโอ ปกติ รหัส 49020360
|
|
|
