ploy's profile*PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    August 23

    ใต้ต้นลำพู

     
     
     
     
    หิ่งห้อยที่ระยับอยู่ตามต้นลำพู
     
    น้ำในคลองที่พัดไปตามลม
     
     
    หิ่งห้อย ค่อยๆลอย
    ไม่รู้ว่ามันจะหยุดตรงนี้
    หรือเดินทางต่อไป
     
     
     
     
     
     
     
    ไม่รู้เลย
    มันไม่ต้องรู้ก็ได้
     
     
     
     
     
    มันไม่ต้องรีบก็ได้
     
    August 19

    เปลี่ยนไป

     
     
    ผู้ชายคนนั้นอายุพอๆกันกับเราเลย
    เขาพูดเกี่ยวกับตัวเขา
    ว่าเขาเปลี่ยนไป
    ไม่ได้เปลี่ยนไปในทางที่ไม่ดี แต่จริงๆ
    มันก็ไม่ได้ถือว่าดี
     
     
    เขาไม่ได้โหยหาความรักแบบเดิมๆ
    ไม่ได้อยากคุยโทรศัพท์กับใครนานๆ
     
    เขาไม่ได้อยากปาตี้ทุกคืนแบบก่อน
    เขานั่งดื่มเบียร์คนเดียวเงียบๆได้
     
    ไม่รู้ว่ารู้สึกดีรึป่าว แต่เขาก็ทำได้
     
     
     
     
    เขาตื่นเช้า
    แล้วก็ไม่ได้บ้าร็อคแอนด์โรว์อย่างเก่า
     
     
     
     
    เมื่อเพื่อนของเขาเสียใจ ร้องไห้ขอคำปรึกษา
    และถามเขาว่าเขาเป็นยังไง
    เขาตอบว่า เขาสบายดี
    สบายมาก เขาไม่มีเรื่องให้คิดปวดหัว และนอนหลับทุกคืน
     
     
    เพื่อนสาวบ่นอิจฉาเขา
     
     
     
     
     
    แต่เขากลับรู้สึกแปลกกับตัวเอง
    อาจจะเป็นตัวเองในอดีตมากกว่า ที่มองเขาในวันนี้ว่าแปลก
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ครั้งนึง เราเองก็เคยรู้สึก
    เราก็เคย สบายใจมากในใจ ไม่มีเรื่องทุกข์ร้อน
    ไม่มีรัก
     
    แล้ววันนึงก็มารู้สึกว่า
    มันว่างเปล่า ข้างในน่ะ
     
     
    เราไม่รู้สึกถึงความเศร้า
    เราไม่รู้สึกถึงอะไรเลย
     
    บางครั้ง
    เราคิดว่าไม่มีตัวตนของเรา
    อยู่ด้วยซ้ำ
     
     
     
    เราก็รู้สึกแปลก
     
     
     
     
    เราอ่านเรื่องคุณ
    ก็เลยคิดถึงตัวเองช่วงนั้นน่ะ
    เราคิดถึงหนังของวิม เวนเดอร์
    ที่เทวดา อิจฉาความรัก ความเศร้า การสัมผัส ของมนุษย์
     
    เราเศร้ามากก็จริง
    แต่นั่นแสดงถึงความเป็นมนุษย์รึปล่าว
    อย่างน้อยเราก็ยังรู้สึกว่ามีหัวใจ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    นั่นน่าอิจฉากว่ารึปล่าว
     
     
    August 16

    ทะเลไม่เคยเปลี่ยน

     
     
     
     
    บนเกาะลิบง
    ริมทะเลตอนกลางคืน
     
     
    ทะเลกว้างมากๆ
    แล้วพระจันทร์ก็เต็มดวง
     
     
    คลื่นซัดมาตลอดเลย
    เหมือนเดิมๆ
    ซ้ำๆ
     
     
    แต่ให้นั่งมองทั้งวันก็ไม่เบื่อ
     
     
     
     
    เราคิดถึงตอนเด็กๆ
    ทะเลตอนที่ยืนมองตอนเด็กๆ
    ก็เป็นแบบนี้
     
    คลื่นซัดซ้ำๆเดิมๆแบบนี้แหละ
     
     
     
    ถึงจะ10 หรือ20ปี
    ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
     
     
     
     
    เราเติบโตกลายเป็นผู้หญิง
    ไม่ใช่เด็กตัวเล็กๆแล้ว
    เราเปลี่ยนไป บ้าง
     
    แต่คุณไม่เคยเปลี่ยนเลย
     
     
     
     
     
     
    นั่นดีจัง
     
     
     
     
     
    เรานึกอิจฉาคุณขึ้นมานิดๆ
     
    เพราะมนุษย์เรา
    เปลี่ยนแปลงกันง่ายเหลือเกิน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    คุณไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำ
    : )
    August 12

    เช้าวันแถวนี้

     
     
     
    รู้สึกสบายใจทุกเช้าเลยช่วงนี้
     
    ไม่รู้ทำไม
     
    มีความสุขกับชีวิตดี ทั้งๆที่ก็ไม่ได้มีเรื่องหวือหวาอะไร
     
    ชอบๆ