ploy's profile*PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    September 20

    วันดี





    วันนี้แบบว่า รู้สึกได้ตั้งแต่เช้า
    ว่าเป็นวันซวย
    วันฟาดเคราะห์ชัดๆ

    ตั้งแต่โดนศอกคุณพี่ผู้ชายเต็มๆหัวตอนเช้า
    เจอป้ากวนส้นเท้าที่เซ็นทรัล(คันเท้ามากจ้ะป้าาา)
    ฝนเทกระหน่ำแบบเปียกสุดๆ
    โดนชนท่ามกลางฝน(เจ็บ)
    ไม่ทันรถเมล์
    และอื่นๆอีกมาก



    แต่บนรถเมล์สายสุดท้าย
    ตอนกลับบ้าน
    เราที่เพิ่งได้นั่ง และเหนื่อยมาก
    คือมันเพิ่งมีรถคันนึงปาดหน้ารถเมล์ไป
    คนขับรถเมล์ก็น่ารัก ไม่บีบแตรไม่โวยวาย
    แค่บ่นๆกับผู้โดยสารข้างๆ

    เราเหลือบไปเห็นว่า
    พี่ผู้ชายผู้โดยสารคนนั้น หัวเราะใหญ่เลย
    ฟังๆคุณลุงคนขับ
    แล้วก็หัวเราะๆ



    เนี่ย รู้มั้ย
    หนูเพิ่งเฟลกับคนที่นี่ไป
    คิดว่าคนเมืองก็เริ่มเป็นแบบนี้กันหมดใช่มั้ย
    แบบ ไม่คุยกันแล้ว ถามทางก็ไม่ตอบ
    ชวนคุยก็หาว่าบ้า


    แต่คุณพี่กับคุณลุง
    คุยกันใหญ่เลย
    ดูไม่มีอะไรมากั้นเลยนะ
    ดีจัง





    โมเม้นนั้น

    ทำให้หนูรู้สึกดีขึ้นมากับวันนี้เลยนะ









    และทำให้หนูรู้สึกว่า
    วันดีๆกำลังจะมา











    September 04

    แก้ไข

     
     
    ปกติเวลาสับสน
    พวกเราทำยังไงกันนะ
     
     
    ถ้าเป็นสิ่งที่ซับซ้อนวกวน
    วันนึงเราจะมองเห็นทางแก้ไขมั้ย
    หรือมันจะคลี่คลายเอง
     
    คือ
    เราต้องรอเหรอ
     
     
     
    กระบวนการนี้ถูกสร้างมายังไง
    เพราะสาเหตุเกิดมาจากตัวเรา แล้วก็สิ่งภายนอกด้วย
    ต้องแก้ทั้ง2อย่าง
     
    ถ้าแก้ได้อย่างเดียว
    เราต้องรอให้ทั้ง2อย่าง มาบรรจบกัน
    แบบนั้นรึปล่าว
     
     
     
     
     
    เราไม่อยากหนีเลย